Bütün iç organları yanamaya başlıyor, en belirgin sıcaklığı göğsünün tam ortasında hissediyor kalbi yanmak için can atıyor, içi içine sığmıyor, ayaklarından başlayan uyuşmaları çenesine kadar hissediyor. Gece gündüz uyumak istiyor bir türlü uyuyamıyor, on dakika da bir içinin sıcaklığı kendini yeniliyor, uykuları bölünüyor, uykusuz kalıyor. Düşüncelerini kontrol etmek istiyor düşünceleri onu kontrol ediyor.

Bütün hisleri karmakarışık oluyor, hiçbir şey hissetmediğini, birçok şey hissetliğini anlıyor. Tüm duyguları anlamsızlaşıyor, sevgiyi, acıyı, hüznü, mutluluğu en uç noktada yaşıyor, yaşadığını unutuyor. Nerde olduğunu hatırlıyor,  ne yaptığının farkına varıyor, hislerini fark ediyor, yaşadığını hatırlıyor. Çok geçmiyor içi yanamaya devam ediyor.

Mutlu olmak nedir? Uzun zamandır aralıklı olarak kendime sorduğum soru. Şimdiye kadar hiç düşünmedim nedir mutlu olmak ancak şimdi düşünüyorum da cevabı çok basit; Mutluluk bir süreçtir, düşünce yapısıdır, o andır aslında. Hep deriz ya mutlu olmak istiyorum, bir gün gelecek bende mutlu olacağım, bundan sonra mutlu olacağım. Bunları istemek mutluluğun resmini çizmeyi istemek gibidir bence.

Mutlu olmak için düşünce yapımızı değiştirmek yeterli, çok para kazanmak isteriz, güzel bir ev, sevilmek, güzel ilişkiler, bunların hepsini mutlulukla eş tutarız. Ama anlarız ki mutlu olmak bir şeylere sahip olmak değil ,yanlız ve sadece süreçten ibarettir. Geçmiş ve gelecek yoktur aslında sadece sonsuz bir şimdi vardır. Kendini sonsuz bir şimdide mutlu adlediyorsan artık mutlusundur.

Bu aralar düzenli kitap okumaya kararlıyım, hep zamanım yok, şu işim var diyerek erteliyordum. Artık karar verdim düzenli olarak kitap okuyacağım. Aslında önemli olan istikrarlı okumak, kendime tavsiyem her gün 10 sayfada olsa o kitabı oku, o kitabı bitir ve bunu alışkanlık edin. Bu tavsiyeye sağdık kalacağım. Her türlü kitabı okumak istiyorum fakat kişisel gelişim kitapları felsefe ağırlıklı içerikler sanki daha ağır basıyor oysa eski tarih, yakın tarih, aşk/roman, macera vb birçok kitap türlerini okumak istiyorum ve bu kararlılıkla okuma fırsatı bulabileceğimi biliyorum.

Kişisel gelişim kitapları daha ağır bastığından şuan için bu tür kitapları okumaya devam ediyorum, dün bitirdiğim kitabı şiddetle tavsiye ederim “Jack Ensign Addington” yazmış “%100 Düşünce Gücü” adlı bir kitap. Kitap boyunca her şeyin düşüncede başladığını hayatımızı, geleceğimizi düşüncelerimizle yaratığımızı vurguluyor. Evrensel zekânın varlığını bu zekânın sınırsız olduğunu ve herkesin bu zekânın farkına varmasını anlatıyor. Başarılı, yaratıcı, zengin, iyi bir hayat vb. tüm isteklerin aslında düşüncelerimiz de bittiğini, olumsuz bir düşünceye yer vermediğimizde yapıcı düşüncelerle her şeyin üstesinden gelebileceğimizi kusursuzca itaat eden bilinçaltımızı nasıl kontrol edebileceğimizi anlatıyor. Kötü olarak nitelendirdiğimiz, istemediğimiz şeylerin bilinçaltına bilinçli düşüncemizle verdiğimiz emirlerden kaynaklanıyor. Hayatının gerçekten daha iyi olmasını istiyorsan bundan sonra olumlu düşünmen yeterli diyor kitap.

Evet askere gitmeden önce niyet ettim blog yazmaya lakin 7 ay oldu geleli yazamıyorum yada yazmıyorum. Neden? Aslında salt bir konu üzerine değildi amacım günlük tadın da bir şeyler yazmak, yazmak için yazmak ilerde okuyunca haz duyacağım şeyler mesela yâda mesleğim olan web programlama hakkında bir şeyler paylaşabilirim. Anladım ki zor iş blog tutmak!  İki kelimeyi yan yana getirip yazmak o kadar zor geliyor ki anlatamam. Bu yazıyı yazmamın, neden yazmadığımı düşünmeme sebep olacağını biliyordum ve düşünmeye başladım?

Öncelikle kendime neden Blog tutmak istediğimi sordum?

Şuan için aklıma gelenler şöyle; Blog tutarak yazı yazma kabiliyetimi geliştirebilirim, bu ilerledikçe cümle kurma yapım farklılaşacak olayları, konuları çok farklı, güçlü ve derin cümlelerle anlatacak anlatma gücüm gelişecek, fikirlerimi yazdıkça onları okuyabilecek ve yazdıkça hafızamın daha çok güçleneceğini biliyorum.

Yazı yazarken ruhsal ve fiziksel olarak rahatlıyordum, deşarj oluyordum bi’nevi buda yazmam için büyük bir etken. Çok fazla yazdığım bir şeyler olmasa da geriye dönük yazdığım şeyleri okumak ayrı bir tat veriyor insana, biliyorum ki yazı yazmak kişisel gelişim açısından da önemli. Bu düşünceler yeterliydi aslında yazı yazmam için, şuan karar verdim artık düzenli olarak yazacağım.